Το 1900, ο Γ. Ε. Μπ. Ντι Μπουά έκανε μια δυσάρεστη πρόβλεψη: «Το πρόβλημα του εικοστού αιώνα είναι το πρόβλημα της γραμμής του χρώματος· το ρήγμα είναι σε Γάλλο οι φυλετικές διαφορές […] θα γίνουν από εδώ και στο εξής η βάση ώστε περισσότερο από το μισό του κόσμου να στερηθεί στον μέγιστο βαθμό τις ευκαιρίες και τα προνόμια του σύγχρονου πολιτισμού».

Μισό αιώνα αργότερα, ο Aimé Césaire καταγγέλλει ότι η Ευρώπη «αντιστέκεται στην δημοκρατία». Πίσω από τα προοδευτικά των δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και του πολιτισμού, αποκαλύπτει τη βία της αποικιοκρατίας, η οποία καταδικάζει τους λαούς από την άλλη μεριά της γραμμής του χρώματος σε συνθήκη πραγμοποίησης, εκμετάλλευσης και καταστροφής των τρόπων ζωής τους.

Η αποικιοκρατία έχει ένα τίμημα: ανανθρωποποιεί τόσο τα θύματα όσο και τους θύτες της. Ο Σεζαίρ διατηρεί την επαγρύπνηση της μαύρης ταυτότητας, την αξία της μαύρης κουλτούρας και της αλληλεγγύης όλων των καταπιεσμένων.

Ο Λόγος περί αποικιοκρατίας αποτελεί το ιδρυτικό κείμενο της μεταποικιακής σκέψης και μια επίκαιρη υπενθύμιση για τη μακρά διάρκεια των αποικιακών σχέσεων εξουσίας.

Η έκδοση συνοδεύεται από τον Λόγο περί Νεγροσύνης, που εκφωνήθηκε το 1987 στο Διεθνές Πανεπιστήμιο της Φλόριντα στο Μαϊάμι.